Kur drejtësia shihet si rrezik: Pse lufta ndaj korrupsionit e la Kurtin pa aleatë?

06.06.2026

Sot, Albin Kurti gjendet në një pozicion paradoksal. Ndërsa raportet ndërkombëtare dhe shifrat e brendshme flasin për një rritje të pashembullt të luftës ndaj informalitetit dhe kapjes së shtetit, brenda vendit, rrethi i tij i bashkëpunëtorëve po ngushtohet.

Pyetja që shtrohet është: A po ndëshkohet Kurti për dështimet e tij, apo për sukseset që po prekin interesat e të “paprekshmëve”?-Pastrimi që prishi “paqen” politikePër dekada, politika në Kosovë ka funksionuar mbi parimin e heshtjes reciproke.

Ardhja e Kurtit me premtimin për “drejtësi dhe punësim” nuk ishte thjesht një sllogan elektoral, por një shpallje lufte ndaj metodave të vjetra. Duke goditur laboratorët e drogës në veri, duke ndalur tenderët e fryrë dhe duke reformuar bordet e ndërmarrjeve publike, ai preku arteriet kryesore që ushqenin klientelizmin partiak.

Kjo reformë e la atë pa aleatë, sepse në tavolinën e Kurtit nuk ka vend për “pazare” që dikur mbanin gjallë koalicionet paszgjedhore.-Arritjet që u kthyen në shënjestërKundërshtarët e tij po e portretizojnë këtë pastrim si “arrogancë” apo “përndjekje politike”.

Megjithatë, faktet në terren flasin ndryshe:

• Shteti Social: Për herë të parë, paratë e kursyera nga luftimi i korrupsionit po shkojnë direkt te qytetari përmes shtesave për fëmijë dhe arsimit falas.

• Integriteti në Veri: Shtrirja e ligjshmërisë në një zonë që dikur ishte “parajsë e kontrabandës” ka prishur planet e shumë grupeve të interesit që operonin në të dy anët e kufirit.

• Transparenca Radikale: Digjitalizimi i shërbimeve dhe rritja e arkës së shtetit përmes Doganave tregojnë se kur vjedhja ndalet, shteti pasurohet.

-Izolimi si çmim për dinjitetinPse po i kthehen të gjithë kundër? Përgjigja është e thjeshtë: Kur drejtësia bëhet e vërtetë, ajo bëhet e rrezikshme për ata që kanë çfarë të fshehin.

Distancimi i Presidentes, sulmet e sinkronizuara të opozitës dhe rezervat e ndërkombëtarëve shihen nga mbështetësit e Kurtit si një reagim alergjik i një sistemi që po refuzon “shërimin”.

Kurti po portretizohet si viktima e një skenari ku ndershmëria konsiderohet “mungesë pragmatizmi” dhe mbrojtja e kushtetutshmërisë quhet “kokëfortësi”.

Në këtë betejë, ai ka mbetur me aleatin e tij të vetëm të palëkundur: qytetarin që nuk kërkon favor, por drejtësi.

📍 Konkluzioni: Albin Kurti po dëshmon se rruga drejt një shteti të së drejtës është e vetmuar.

Duke refuzuar të bëhet pjesë e klubit të vjetër të përfituesve, ai ka zgjedhur të jetë “viktima” e një procesi transformues që po e ndan Kosovën në dy epoka: atë të korrupsionit të rehatshëm dhe atë të drejtësisë së dhimbshme.